ملیت :  ایرانی   -  قرن : 4 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(411 -321 ق)، صوفى. وى عالم به علوم دینى و عارف به معارف یقینى بود و در زهد و ورع مقام والا داشت. بعد از پدر قائم‏مقام وى شد و معاصر با سلطان محمود غزنوى بود. خواجه محمد سخت از دنیا معرض بود و همواره مریدان را بر زهد و ترك دنیا تحریض مى‏كرد و مى‏گفت: چون اول و آخر ما ترك دنیاست، خود را از غرور و فریب وى نگاه مى‏باید داشت. خواجه داراى سه خلیفه بود: نخست خواجه ابویوسف، دوم خواجه محمدكاكو، سوم خواجه استاد مردان. وى در چشت درگذشت.